Hoofdbanner

Sinds 2009, al direct na verschijnen, is De eenzaamheid van de priemgetallen van de Italiaanse schrijver Paolo Giordano een wereldwijde bestseller. Het is het verhaal van twee eenlingen die nauwelijks in staat zijn tot een "normaal" emotioneel contact met hun omgeving. Vandaar de titel, een priemgetal is een getal dat alleen deelbaar is door zichzelf (en het getal 1).
Het vertelt van hun beider jeugd in afzonderlijke hoofdstukken. De autistische, maar geniale Mattia die met een levensgroot schuldgevoel wordt opgezadeld wanneer hij als kind zijn geestelijk gehandicapt tweelingzusje in het park achterlaat, waarna deze spoorloos verdwijnt. De eigenzinnige Alice die van haar vader elke dag op skiles moet, met het idee dat ze later een groot kampioene zal worden. Ze krijgt als kind een ongeluk en zal haar leven lang lichamelijk
gehandicapt zijn. Weg kampioene, weg toekomst.   Priemgetallen

De twee ontmoeten elkaar op school, zij het gedwongen door een ander, de tirannieke Viola. Er ontstaat een heel voorzichtige relatie, in feite alleen op initiatief van Alice. Ze begrijpen elkaars eenzaamheid. Mattia, die geheel in wiskunde en getallen opgaat, vergelijkt hen met een tweeling priemgetallen, dit zijn priemgetallen die dicht bij elkaar staan, zoals 11 en 13, of 17 en 19.
Toch gaan hun levens ieder een eigen kant op. Mattia studeert cum laude af in de
wiskunde en gaat naar een universiteit in Engeland. Alice gaat in een fotowinkel
werken en trouwt met een arts. Maar ze komen weer tot elkaar wanneer Alice meent
het tweelingzusje van Mattia in een ziekenhuis te herkennen. Hoe dit hernieuwde
contact afloopt, is illustratief voor hun beider personen.

Het is een goed en prettig leesbaar boek. Met name de beschrijvingen van de autist
Mattia zijn helder en invoelbaar. Het onbegrip over het gedrag van hem wordt
indringend beschreven. De misverstanden, het onuitgesprokene, de onmacht van de ouders, van de omgeving, het eigenzinnige van de karakters, het is heel herkenbaar.
Je leeft mee en zou willen dat ze wat minder contactgestoord zijn. Maar ja, dat zijn ze
dus wel. 

Op de achterkant van het boek staat: "De eenzaamheid van de priemgetallen is het aangrijpende verhaal van een bijzondere vriendschap, dat de lezer vanaf de eerste
pagina in zijn greep houdt. Een grandioze roman waarmee Paolo Giordano blijk geeft
van een diepgaand inzicht in de complexe menselijke psyche." 
Behalve het woord "grandioze", dat voor mij weggelaten mag worden, want een tikkeltje
overdreven toch wel, kan ik het daar mee eens zijn.