Hoofdbanner

Het boek Bluets van de Amerikaanse schrijfster Maggie Nelson is eindelijk in het Nederlands vertaald. Dit boekje uit 2009 blijft dezelfde titel als in het Engels houden, nu met als ondertitel: Bespiegelingen in blauw. 
Bluets
Het is een eigenzinnig boekje, niet meer dan 115 bladzijden dun. Fragmentarisch geschreven,
meer een dagboek dan een roman. Het is opgedeeld in 240 korte teksten, ook wel proposities genoemd. De kleur blauw keert in al haar facetten (de lucht, een blauw zeildoek, de korenbloem,
het blauw van schilders) steeds weer terug bij de dagelijkse dingen die de ik-persoon bezig
houden. Er is sprake van een voelbare fascinatie, om een kleur in dit geval. Dat maakt het
boekje intiem en tegelijk afstandelijk, precies als de kleur blauw zelf. Er is het persoonlijke
verhaal van de vriendin die een ernstig ongeluk heeft gehad met een dwarslaesie als gevolg.
Er is de man op wie de ik verliefd is, maar die ze is kwijtgeraakt. Het verlies, de rouw, het klinkt
door in verschillende tinten blauw. Belangrijke filosofen worden aangehaald, zoals Goethe met
zijn kleurenleer. Ook schilders als Van Gogh en Cézanne worden geciteerd, en nog heel wat schrijvers. 

Ik kan me voorstellen dat lezers die van een spannend boek houden of van een afgerond
verhaal weinig plezier aan dit boekje beleven. Het zal hen te vaag zijn, te veel bespiegelingen
van een vrouw die in hun ogen kunstzinnig interessant wil doen. Mij trof het, misschien door
de directe stijl, de eerlijkheid, het erudiete aspect. Ik hou van dit soort schrijven. Filosofie met
flarden persoonlijk leven.