Hoofdbanner

In de jaren zestig werd de popmuziek volwassen, zou je kunnen zeggen. The Beatles zetten met hun fantastische l.p. Sergeant Pepper in 1967 een standaard voor nieuwe ontwikkelingen waar popgroepen als Pink Floyd en Electric Light Orchestra in de jaren zeventig op voortborduurden. In Engeland had je toen veel succesvolle bands die de ene hit na de andere scoorden. Denk aan The Hollies, The Kinks, Small Faces, The Who.
Hieronder drie hits uit die jaren die wat mij betreft nog altijd recht overeind staan.

The Move - Blackberry way (1968)
Belangrijkste muzikanten van The Move waren de zangers Roy Wood en Carl Wayne. Later voegde Jeff Lynne zich bij de groep, de latere oprichter van Electric Light Orchestra. Vooral op dit nummer is de messcherpe samenzang goed hoorbaar. Prachtig. Blackberry way is geïnspireerd op Strawberry fields forever van The Beatles. Het werd een niet zo erg grote hit in Nederland. Hun voorganger Flowers in the rain (een vrolijke meezinger) uit 1967 wel. Het bereikte nummer 5 in de top 40.
Luister: hier.

Small Faces- Tin soldier (1968)
Leadzanger Steve Marriot was een fenomeen in die jaren. Zie zijn optreden hieronder, samen met P.P. Arnold. Wat een showman. Nog altijd een ijzersterk nummer, dit Tin Soldier. Niet eens hun grootste hit. Dat was Lazy sunday afternoon, dat wekenlang op 1 stond in de top 40. Steve Marriot richtte later nog Humble Pie op, samen met Peter Frampton van The Herd. Dat werd geen succes. The Small Faces gingen door als The Faces, scoorden met leadzanger Rod Stewart in de jaren 1969 tot 1975 een aantal grote hits, en maakten vooral live indruk met hun rauwe optredens. 
Luister en zie: hier.

The Who - See me, feel me (1969)
Frontman van The Who was ongetwijfeld Pete Townshend, de gedreven componist van alle nummers van The Who. Daarnaast was er de als een idioot drummende Keith Moon en uithangbord Roger Daltry als zanger. Bassist John Entwistle was de vreemde eend in de bijt vanwege zijn meer dan rustige verschijning op de bühne. The Who gold vroeger als de beste live-band die er bestond. Toen de Rolling Stones een film wilden maken van een concert waar ook The Who aan mee deden, schrok Mick Jagger zo van de explosiviteit en het succes van het optreden van The Who, dat hij opdracht gaf de film niet uit te brengen. Bang als hij was door The Who overschaduwd te worden.
Hieronder het live-optreden van The Who tijdens het beroemde Woodstock festival augustus 1969.
Luister, zie en geniet: hier.