Hoofdbanner

Een 6V-leerling raadde mij dit boek van Julian Barnes aan. Hijzelf vond het geweldig. Ik kende het niet, had wel andere boeken van Julian Barnes gelezen, waaronder het bekende Alsof het voorbij is.
Ik moet zeggen, het was een avontuur dit boek te lezen. Het bestaat uit tien verschillende verhalen, dwars door de geschiedenis van de wereld heen, met steeds een geheel eigen stijl en toonzetting. Een aantal elementen keert in bijna alle verhalen terug, de ark van Noach, de houtworm, schepen op zee, waardoor de gebeurtenissen af en toe op elkaar ingrijpen of in ieder geval met elkaar te maken hebben.
Het eerste verhaal gaat over de ark van Noach waar een aantal verstekelingen heeft plaatsgenomen. Het is een bloederig geheel daar, met een dronken Noach en heel wat doden tot gevolg. De ik-figuur die hierover vertelt blijkt uiteindelijk een houtworm te zijn. Feiten uit de bijbel overgenomen worden hier heel subtiel met fictie vermengd.
Het tweede verhaal is adembenemend spannend met de kaping van terroristen van een luxe cruiseschip op de Middellandse Zee in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Vlot en scherp geschreven vanuit het perspectief van Franklin Hughes, de opschepperige entertainer van het schip. Daarna gaan we weer terug in de tijd, ergens de Middeleeuwen in. Er is een rechtszaak. Een bisschop is gedood toen een door houtwormen aangetaste spreekstoel op zijn hoofd neerstortte. Er is een aanklager en een verdediging. De taal is ouderwets en met juridische termen doortrokken. Het is hilarisch hoe de daders, de houtwormen, worden aangeklaagd, en regelrecht komisch hoe ze vervolgens met overtuigingskracht worden verdedigd.
Zo slingeren we verder door de geschiedenis, het vierde verhaal speelt zich af in de tegenwoordige tijd waarin een vrouw de haar vijandige wereld per bootje probeert te ontvluchten, het vijfde gaat over een waar gebeurde schipbreuk in het jaar 1816 waar de schilder Géricault een beroemd schilderij aan heeft gewijd, daarna weer een vrouw die het leven wil ontvluchten: als een 19e eeuwse godsdienstwaanzinnige wil se per se naar de berg Ararat in Turkije, waar volgens sommigen de ark van Noach gestrand zou zijn. Ze sterft daar uiteindelijk een eenzame dood. Er volgen nog verhalen over Jona in de walvis, over de filmopnamen in het Amazonegebied over twee Jezuïeten die daar honderd jaar eerder primitieve indianenstammen tot het Christelijk geloof wilden bekeren, de dramatische tocht vlak na de Tweede Wereldoorlog van de 'St. Louis' met aan boord een groep Duitse asielzoekers, een prachtig intermezzo (het halve verhaal) over wat liefde is, over de Amerikaanse astronaut Spike Tiggler (in wie we de astronaut James Irwin herkennen) die op de maan de boodschap van God kreeg om eenmaal terug op aarde de ark van Noach te gaan zoeken, inderdaad op de berg Ararat in Turkije. Op de expeditie daar naartoe denkt hij het skelet van Noach ontdekt te hebben. Euforie alom. Het blijkt echter na bestudering in het lab van een vrouw te zijn die daar zo’n 150 jaar geleden is overleden...
Het laatste verhaal, De droom geheten, is een verwarrende vertelling over droom en werkelijkheid. De dromer is in gesprek met twee verschillende vrouwen, denkt alles te kunnen, wereldrecords worden verborken, hij ontmoet beroemdheden, kortom niets is onmogelijk. De schrijver beschrijft zichzelf, denk je dan. In zijn fantasie is hij in staat een wereld te scheppen zoals hij dat wil, in tegenstelling tot de werkelijkheid zoals die is. Waarmee de cirkel rond is, feit en fictie die dward door elkaar heen lopen.  
Ik heb genoten van dit boek. Eén woord kwam tijdens het lezen steeds naar boven: virtuoos. Hoe de schrijver zich in zijn onderwerpen verdiept heeft, zijn stijl steeds weer aanpast aan het onderwerp, zijn grondige kennis van de onderwerpen, de vele verbanden en kwinkslagen, het gemak waarmee alles opgeschreven lijkt te zijn. Ja, ik blijf het zeggen: virtuoos.

  • 0 # dorine 09-jan-2022 @10:17
    Ja, je had over dit boek verteld. Maar nu ik jouw enthousiast makende beschrijving lees, krijg ik er wel erg veel zin in.
    Een reis door de geschiedenis, maar dan vanuit een heel ander perspectief, jaloersmakend gewoon, om deze twist te durven maken! En ik kan me voorstellen dat het inspirerend voor je is. Hartelijke groet van Dorine
    Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer
    0 # Fred 09-jan-2022 @11:22
    Ha Dorine, ik ben blij dat mijn enthousiasme is overgekomen. Een bijzondere reis door de geschiedenis, inderdaad. Zeer leesbaar ook.
    Hartelijke groet terug.
    Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer