het raam is dicht
de wereld slaapt
in eigen onschuld

geloof lost op
als melk in koude thee
troebel en langzaam

een hand op tafel
ik vraag niet
waarom hij daar rust

soms droom ik
dat ik door het raam
de wereld in glijd

ik ontmoet een ander
stiller dan ik

hij zegt
waar de wind niet komt
daar woon ik