Hoofdbanner

Het begrip ‘wakker’ wordt tegenwoordig veel gebruikt door de zogenaamde wappies: mensen die twijfelen aan de oprechtheid van de gewone media (door hen de msm = main-stream-media genoemd) en er een eigen werkelijkheid op na houden. Ze beschouwen zichzelf als ‘wakker’ en alle anderen als gehersenspoeld door de media en/of elite. Die zouden met opzet nepnieuws verspreiden om er een verborgen agenda doorheen te drukken. Die verborgen agenda zou een totale controle over alle individuele mensen (The Great Reset) zijn. Maar gelukkig, zij doorzien dat, in tegenstelling tot alle mensen die nog niet wakker zijn (of die willens en wetens meeheulen met de vijand).
Tegelijkertijd is er het begrip ‘woke’, wat gebruikt wordt voor mensen die wakker zijn op het gebied van sociale ongelijkheid, onderdrukking en racisme. Deze bevinden zich voornamelijk in het linkse spectrum van de politiek. Maar de betekenis heeft door toedoen van rechtse conservatieve politici een negatieve klank gekregen en staat nu voor een overdreven politieke correctheid, kortom voor hypocrisie.

Maar welbeschouwd zijn dit op het gebied van wakkerheid schijnbewegingen. Het heeft niets met echte wakkerheid te maken. Wanneer ben je echt wakker? Als je voor 100 % in het nu bent, volledig één met je object van aandacht. Een meditatief moment, kun je het noemen. Een moment waarin je tot de kern doordringt van wat je ziet, voelt, ruikt, hoort, proeft of ervaart. Alle restzaken vallen weg, alle gedachten die je af willen leiden, elk gevoel dat jou uit het onderwerp van aandacht zou kunnen halen.
In de praktijk lukt ons dit soort wakker-zijn niet of nauwelijks. Toch kun je je hierin oefenen. En je merkt, op den lange duur werpt het zijn vruchten af. Het vergroot je gevoel van mededogen jegens jezelf en anderen, het verruimt je geest en maakt je vrijer ten opzichte van angsten en andere beklemmende aardse zaken.  

Een object van aandacht kan je ademhaling zijn. Daar staan we nooit bij stil, hoe we inademen en daarna weer uitademen. Het gaat gewoon vanzelf, het is de natuur.
Een oefening is, met een rechte rug op een stoel of op de grond gezeten, je daar volledig op te focussen. Je ervaart dan hoe je bij het inademen de wereld naar je toehaalt. Alsof je al het levend stromende in je omgeving naar binnen laat vloeien. Je staat open voor de wereld, je ontvangt, en wat je ontvangt heeft geen oordeel van goed of slecht, het is er gewoon. Bij het uitademen laat je los, je geeft vrij aan de wereld wat je in je draagt, en ook hier weer, er is geen oordeel van goed of slecht. Je gaat volledig op in de levende stroom naar buiten.
Misschien lukt je deze aandacht tijdens de eerste in- en uitademing nog vol te houden. Maar dan, je zult merken dat er gedachten opkomen, misschien ook gevoelens. Je gedachten gaan alle kanten op, leiden je af van je object van aandacht, je ademhaling. Je moet bijvoorbeeld nog boodschappen doen, straks eten koken, zo laat op een afspraak zijn, je denkt aan een conflict op je werk met een collega, voelt boosheid en verontwaardiging en denkt opeens: verrek, ik ben mijn aandacht voor mijn ademhaling kwijt. Je voelt je misschien rot hierover, dat je oefening niet gelukt is. Punt is dat je je niet schuldig moet voelen. Dit is normaal! We zijn gewend ons steeds weer door onze gedachten af te laten leiden. Niet erg. Maar word je er wel bewust van dàt je afgeleid werd. Zodra die bewustwording er is kun je je weer op je ademhaling richten. En je zult weer afgeleid worden met nieuwe gedachten. Ook niet erg, keer weer terug naar je ademhaling etc. Als je dit blijft oefenen, elke dag gedurende tien minuten à een kwartier, zul je merken dat het je lukt om steeds langer ‘wakker’ te zijn. Met als gevolg dat je steeds langer ‘in het moment’ zit. En voor 100 % aanwezig bent.

Hetzelfde kun je doen met een bepaalde emotie. Misschien heb je verdriet om een bepaalde gebeurtenis uit het verleden. Dit verdriet koppel je waarschijnlijk aan degene die jou dit verdriet heeft aangedaan, of aan de omstandigheden die tot dit verdriet geleid hebben. Richt je je intens op dit verdriet, niet verkrampt maar volledig ontspannen in een rechte houding, dan kun je proberen alle randzaken los te laten. Degene die jouw verdriet heeft veroorzaakt bijvoorbeeld is niet belangrijk, laat die persoon los. Dat geldt ook voor alle andere omstandigheden. Voel wat je den diepste kunt voelen. Het doet waarschijnlijk meer pijn dan ooit. Alsof je er volledig in bent ondergedompeld, er haast in verdrinkt. Jij bent jouw verdriet, volledig. Ook hier weer zullen er allerlei gedachten bovenkomen. Ze leiden je af, als draadjes naar het verleden. Ja, als die persoon niet dit en niet dat. Laat ze ontstaan, is niet erg, maar wees je er bewust van. Onderdruk ze niet, maar omarm ze. Ze zijn een onderdeel van jou. Jij bent ook jouw gedachten. Keer weer terug naar je verdriet, stap er in en onderga alles opnieuw, in het nu. Het zal niet meevallen, je wordt opnieuw afgeleid. Misschien word je wanhopig, voel je je mislukken in je pogingen. Ook dit is normaal, geconditioneerd als wij zijn om ons met onze gedachten als de golven van een kolkende zee te laten overspoelen. Maar op de momenten dat dit lukt, deze volledige eenwording met (in dit geval) je verdriet, waarbij je alles er omheen kunt loslaten, dan ben je ‘wakker’.

Zo beschouwd gaan we slapend door ons leven. We vluchten continu voor het leven, in vastzittende gedachten (die we onze mening of normen en waarden noemen), in vastgeklonken emoties (die onze boosheid, teleurstellingen of wat dan ook heten te zijn). Of in bepaalde gewoonten, verslavingen als alcohol of drugs. Of in andere zekerheden waaraan we onszelf vastklampen. Wakker is niemand, ikzelf ook niet. Maar door dit te doorzien, bij jezelf en bij anderen, kun je voor het eerst door je eigen schellen heenkijken en iets van de onmetelijke ruimte ervaren die het leven in zich draagt. Een ruimte die wanneer je die begluurt, heel voorzichtig door een kleine kier, wellicht een glimlach om je lippen tevoorschijn tovert. Een ruimte die, wanneer het je lukt verder te kijken, jou verbaasd doet zijn om de rijkdom die het ‘wakkere’ leven kan bieden. Alsof er nieuwe deuren opengaan en er alleen maar verwondering is. Een verwondering als van een kind dat voor het eerst de wereld ziet en meemaakt.