de laatste laag
wordt weggenomen

als een bast die loskomt
om te zien
wat eronder leeft

wat zich jarenlang
geoefend heeft in zwijgen
begint zich op te richten

een gloed
die er altijd al was

een puls zonder gezicht
vindt van binnenuit de barsten

mijn schaduw hangt 
losser om mij heen
alsof zij vergeet te volgen

zelfs de winter
draagt geen dekens