Hoofdbanner

Ik zoek een veld om te herdenken, weids genoeg om een 
kruis te planten, het liefst van beukenhout, je lievelingsboom.
Omdat ie licht tegenhoudt en jij daar voor het leven weg kon
vluchten. Voor even. Solitair kwam jij het beste uit.

Ik schep wat aarde op een parkeerplaats, veel meer is 
niet voorhanden. Het slaat nergens op, de laag van klinkers,
het steen waar ik nooit doorheen wist te breken. Kon ik jou
op sterk water zetten, dan bleef je voor mijn ogen zweven.

Een binnenplaats is een slagveld, omringd door muren,
diverse wapens slingeren hier rond, van huursoldaten. Voor wie
ze vechten weten ze zelf niet, het kan ze weinig schelen. Ze zoeken
je op, blind in hun woede, om wat teerbaar is kapot te maken.

Verder dan wat uitgestrooide potgrond kom ik niet, het kruis 
ziet er armetierig uit, met een scheef hangende dwarslat die 
elk moment los kan laten. Een tekst lijkt niet gepast. Hoe
omschrijf je een hart dat rust zoekt, alleen gelaten wil worden.