Afdrukken

De ochtend was vogelzwanger met strepen snelweg in de lucht, 
om voort te jakkeren, in de keel ontluikend zaad. Dat was
voordat zij verscheen, vroeg uit de veren met haar klapperpistool, 
dat trouwens niet klapperde, alleen maar minuscule donsjes
verspreidde, alsof het sneeuwde bij meer dan 20 graden boven nul.

Terwijl de middag zijn capuchon opzette en strepen
vervaagden, oefende zij met ogenschijnlijk lukraak geschoten
beelden, ambitieus gericht op wat gevleugeld voorbijtrekt.

Aan een half woord heeft ze niet genoeg. Haar vriend de jager
zegt, je moet wel overladen, blijven schakelen, de pal aan je vinger,
zorgen dat je je kruit niet voor de nacht al hebt verknald.

Na het applaus van een paar voltreffers trekt ze zich terug, zakt ze
neer in haar heilige portaal, ziet ze de taal als wijwater door haar vingers
glippen, in haar schrift kringen achterlatend die zij zelf niet kan duiden. 

Het zijn de troostbare landen waar zij rust zal vinden.